It has been 11 years that I have been in Quito! In March 2000 I stayed a month in Quito and did an intensive Spanish course. Quito is still known as one of the best places to study Spanish. The classes are cheap and good. I have really good memories and it was much fun with the group of international students.

At that time I stayed in Mariscal, which is the going out area of Quito. I had my own small apartment and in the same street there were 2 bars and one discotheque and no hostels. And that was it, for the whole area.

When I arrived again I couldnxb4t believe my eyes. The whole area is converted in a big going out area. In a radius of 10 blocks I counted around 50 hostels, hundred restaurants, bars and discotheques. Mariscal has now also a nice plaza which some big restaurants with terraces. And of course with all the tourist places here, there are a lot of tourists walking around here. Itxb4s incredible that it has changed that much in around 5 years only (People told me it was especially the last 5 years that is has developed like it is now).

One thing hasnxb4t changed, it is still dangerous at night time in this area. I didnxb4t really noticed it that much, except of the presence of a lot of police.

From Cali I took the bus to Pasto and from Pasto to Ipiales (10 hours), stayed a night in Ipiales, visited the impressing cathedral there and took the bus to Quito (5 hours).

The road to Ipiales was beautiful but also a bit scary. I have read already in the guide that it was advised to travel during the day because of robberies. Just before we arrived in Pasto, the bus stopped and we had to wait. It was because an accident happened; well it looked like it at first sight. I saw a truck in the middle of the road and a lot of police. But when we passed the truck I just managed to see a row of bullet holes through the front window. After that more police standing along the road, this time with bulletproof shields and vests. At such a moment you donxb4t feel really safe, despite all the police around you. The bus drove further and it seemed like we got escorted by some police trucks (and we arrived safely in Ipiales).

The next day in Ipiales I heard from a taxi driver that 2 government officials had been kidnapped by the guerilla (FARC) by that incident. Also the road to Pasto was now closed because they found a bom package along the road, which appeared later to be false alarm.

The guerilla is still active here, especially near the border of Equador and Venezuela and deep in the jungle of Colombia. Itxb4s the first time in two months that I have been confronted with the guerilla. In the rest of the country I felt always really safe.

Hier een kort berichtje uit Yogyakarta, Indonesixeb.Na een lange vlucht zijn we een nacht in Bali verbleven en de volgende dag begon meteen onze Java overland rondreis die ik samen met Paulo aan het doen ben. Veel tijd om te acclimatiseren hadden we niet en de eerste dagen gingen snel voorbij. Maandag zijn we naar Jakarta gevlogen en in plaats van 1 nacht in Bogor te overnachten hebben we besloten om deze nacht in Jakarte te verblijven. Het is toch een wereldstad en wilden toch wel meer van deze stad zien.We hebben ‘s avond in de stad rondgelopen in deze immense grote en drukke stad en naar een grote shoppingmalls gegaan en lekker Indonesisch gegeten in een mooi restaurantje in de buurt.De volgende dag zijn we vertrokken uit Jakarta met een (Nederlandstalige reisgids) en privechauffeur richting Badung, onderweg nog de botanische tuinen van Bogor bekeken (was mooi, maar verder niet spectaculair).Gisteren zijn we vertrokken vanuit Badung naar Yogyakarta met de trein (1ste klas). Het landschap is best wel indrukwekend, veel rijstvelden en heuvelachtig landschap.Vandaag een van de voorheen benoemde zeven wereldwonderen, de Borobudur bekeken, een boeddhistische tempelcomplex uit de achtste eeuw.De rondreis is goed verzord, mooie luxe hotels, allemaal met zwembad, fittnes en spa. Dus na een lange dag tempels beklimmen (best wel zwaar met de hoge luchtvochtigheid en hitte hier) is het daarna tijd om te ontspannen! Morgen richting Malang.

- Advertentie -
Bekijk en vegelijk hier de prijzen voor een vakantie naar een van de best beoordeelde hotels van Canarische Eilanden.

Voordat ik naar Brazilixeb vertrok had ik al bepaalde verwachtingen van het land. Ook al probeer ik altijd zo "blank" moglijk naar een land

Na Forteleza vlieg ik weer terug naar Rio de Janeiro waar ik nog een nacht zal verblijven. Mijn volgende vlucht terug naar Amsterdam is om 5 uur ‘s middags de volgende dag. De vlucht duurt 4 uur en verloopt best wel vlot. Omdat ik de eerste dagen wel ver uit het centrum verbleef, besluit ik nu midden in het ouwde centrum een hotel te vinden, een veel levendigere gedeelte van Rio. Dit is nog wel lastig. In Ipanema en Copacabana zijn de hotels erg duur en in het centrum lijkt er niet veel aanbod te zijn. Op internet vind ik wel twee adressen van hotels in het ouwde centrum. Ik besluit de taxi naar hotel Rica te nemen. Als ik aankom blijkt het in een achterafsteegje te zijn. En bij binnenkomst krijg ik al snel het vermoeden dat dit niet een standaard hotel is. Helemaal als ik de kamers zie. Kamers met grote bedden, overal spiegels, ijskastje, muziek, dimlicht en zelfs een discohoekje met een blacklight, discolampjes in het plafond en een heuse stroboscoop. (Oh ja, en een tv met een pornokanaal). Ik ben in een lovemotel beland, maar dit blijkt in het centrum raar genoeg de goedkoopste plek te zijn. Ik betaal voor een kamer 80 real, wat neerkomt op 24 euro. De kamers zijn ook per 4 uur te huur, voor de helft van de prijs. Ergens anders betaal ik met gemak het dubbele. Het is wat sleazy allemaal maar het is maar voor 1 nacht en het is midden in het centrum dus ik neem de kamer. Lovemotels of hotels zijn in Latijns Amerikaanse landen een bekend verschijnsel en geheel geaccepteerd. Veel jongeren wonen nog bij hun ouders thuis en hebben de mogelijkheid niet om ergens anders met hun vriendin close te zijn.
Zodra ik ‘s avonds de stad in ga, is het in het volgende dwarsstraatje meteen al raak. Drommen met mensen voor een cafe, en Braziliaanse muziek die uit de grote speakers over de straat stroomt. Dit is meteen veel meer wat ik bij Rio voorgesteld had. Dansende mensen op straat, muziek, eten en drinken. Als ik wat later iets verder naar het centrale plein loop, wat vlakbij is, nog veel meer mensen op straat. Overal eet en drinkstalletjes, Brazilianen die muziek op straat spelen, dansen, drinken en praten. Het lijkt wel koninginnedag. Ik raak in gesprek met twee Braziliaanse dames op straat en met hen besluit ik naar een groot alternatief feest te gaan. Het feest gaat in de kleine uurtjes door en uiteindelijk beland ik voldaan nog vrij laat (of vrij vroeg) in het hotel. Ik neem maar meteen het ontbijt, om daarna nog een paar uurtjes te slapen.
‘S middags wandel ik nog wat over de Copacabana en Ipanema. Deze stranden zijn helemaal gevuld met mensen. Iedereen blijkt ook in van die kleine vouwstoeltjes te zitten. Erg grappig om te zien. Uiteindelijk krijg ik de laatste 2 dagen toch nog het Rio gevoel te pakken waarnaar ik zocht. Geweldig!
Rond 5 uur pak ik de taxi naar het vliegveld voor mijn terugvlucht naar Amsterdam.

Dinsdag vertrekken we uit Natal naar Forteleza. Onze laatste plek samen en dan reist Menno alleen verder naar Belem en ik terug naar Rio waar ik nog een nacht verblijf voordat ik terug vlieg naar Amsterdam.
De vlucht verloopt snel en binnen een uur zijn we al in Forteleza.We komern rond 5 uur aan bij ons hotel, Fortmar, in het centrum van Fortaleza in de wijk Meireles.
S’avonds drinken we wat in Iracama. Deze wijk zit vol met bars en discotheken en staat bekend om zijn nachtleven. We willen onze reis feestend afsluiten. Maar het valt eigenlijk allemaal wat tegen. Niet echt leuke barretjes en heel veel prostituees. We zijn nog moe van het feesten in Natal en niet echt in de feeststemming. We besluiten deze avond maar vroeg te gaan slapen.
De volgende dag verkennen we Forteleza en de stranden. Vooral het strand playa de Futura is erg leuk. Veel lokale mensen op het strand die aan tafeltjes zitten te eten en te drinken. ‘S avonds gaan we naar een Foho feest in het centrum wat wel erg leuk blijkt te zijn.
De laatste dag in Forteleza is weer een stranddag en ‘s avonds belanden we in een soort van vaag rockfeest, apart maar ook wel erg leuk. De volgende dag nemen we afscheid en kwart over 4 ‘s middags vlieg ik naar Rio.

Omdat we de hele nacht hebben gefeest in Pipa, nemen we zonder te slapen de ochtendbus naar Natal. Natal ligt 2 uur vanaf Pipa. Natal staat vooral bekend om zijn zandduinenen, buggyrides en nachtleven. De beste plek om in Natal te zijn is Ponta Negra. Na wat rondgelopen hebben vinden we een Pousada voor 45 real (18 euro). Nadat we wat bijgeslapen hebben zoeken we een restaurant op om iets te gaan eten.Het is wel begonnen te regenen, en het regent ook echt hard. Omdat het al donker is, de regen en de uitgestorven straten geeft het allemaal een wat troosteloze indruk. Maar het is zaterdag dus we gaan stappen vanavond. In de buurt zit het vol barretjes en discotheken en we belanden in een hele grote lokaal met traditionele Foho muziek. De tent zit vol studenten en er word flink wat geflirt en ook met ons. We feesten door tot de tent sluit om een uur of 5.

Na Olinda is de volgende bestemming Playa di Pipa. Deze strandplaats ligt ten zuiden van Natal en concurreert met Jericoacoara (ten westen van Forteleza als het gaat om de hipste badplaats in het noordoosten. Na wat verhalen gehoord te hebben over deze plaats en het stukje in de Lonelyplanet gelezen te hebben verwachtten we eigenlijk een soort van backpackersplace. Maar zoals eerder gezegd niets is wat het lijkt in Brazilie! Als we worden afgezet met de bus naar Natal in een klein plaatsje en dan nog drie kwartier met klein busje in Pipa aankomen, komen we in een lange winkelstraat met boetiekjes, barretjes, hotels en veel restauranten. Het blijkt uiteindelijk wel een erg leuke plaats te zijn, maar vooral door het uitgaansleven en het dolfijnenstrand. Als je twee stranden verder loopt zwemmen dolfijnen vlaks langs je heen. Erg spectaculair en prachtig om te zien. We hebben een eigen challet gevonden bijna in het midden van het centrum voor rond de 8 euro per persoon met keuken en badkamer. Echt prima, en het Brazilie gevoel begint nu echt serieuze vormen aan te nemen.

Het pitoresque Olinda is gebouwd tegen de heuvels van Recife en blijkt een kunstzinnig en artistiek dorpje te zijn. Overal kunstgallerijtjes en schilderwerkplaatjes. Een plaatsje met kleine bochtige straatjes en kleurrijke huisjes. Hier krijgen we eindelijk het gevoel echt in Brazilie te zijn.